Vergelijkend warenonzerzoek
Twee dagen na de Zevenheuvelenloop kamp ik nog steeds met wat naweeën van deze loopklassieker. De aanhoudende vermoeidheid schijnt, volgens de geraadpleegde arts, te maken te hebben met mijn griepje van half oktober. Zijn advies was om het op sportief gebied even wat rustiger aan te doen en te proberen wat extra slaapuren te maken. Een goede reden om de loopschoenen tot minimaal na het komend weekend in de kast te laten staan. De voor aanstaande zaterdag voorgenomen Mizuno Bergloop in Weert, laat ik dan ook maar aan me voorbij gaan. In richt me daarom alvast op 29 november, want dan is het weer tijd voor 't Is voor niks, een van de mooiste loopjes van het jaar. Maar het is niet alleen de vermoeidheid die me op dit moment parten speelt, ook mijn linker enkel vertoond wat kuren. Het begon afgelopen zondag tijdens het inlopen in het gele startvak van de Zevenheuvelenloop. Ineens enorme steken waardoor gewoon lopen erg moeilijk en vooral pijnlijk was. Maar eigenwijs als ik ben toch gewoon de pijn verbeten en van start gegaan. Nu huppel ik dus nog steeds met een pijnlijke enkel rond, hoewel het al wel een heel stuk beter dan afgelopen maandag gaat. Toen liep ik nog zichtbaar mank, terwijl ik het nu prima kan camoufleren. 
Omdat ik nu wat tijd over had ben ik een vergelijkend warenonderzoek gestart. Het zal niemand verbazen dat ik de schuimpjes als vergelijkingsobject heb gekozen. De schuimpjes van afgelopen zaterdag, die waarschijnlijk de "skiette' hebben veroorzaakt, waren van Albert Heijn en krijgen van mij een dikke onvoldoende. Er zaten namelijk "Zwarte Pietjes" tussen die echt niet te pruimen waren. Een andere zak schuimpjes van AH, de grabbelmix, kwam er in de test een heel stuk beter uit, maar de absolute winnaar is voor mij de zak schuimpjes van Jamin! Als je daar aan begint, kun je niet meer stoppen! En hier schuilen meteen de gevaren in van het eventjes niet hardlopen....... Als je veel hardloopt is veel eten niet zo'n probleem. Loop je echter wat minder vaak hard dan zou je ook wat minder moeten gaan eten. Bij mij is het nu zo dat ik minder loop en meer eet (lees snoep). Dit kan dus niet goed gaan! Eens kijken hoe ik dat de komende dagen ga oplossen. Misschien dat ik komend weekend de mountainbike maar weer eens uit de schuur moet trekken voor een rustig ontspannen fietstochtje.
Amaai, wat was het de voorbije dagen toch weer geweldig nagenieten van onze plezante buitenlandreis op de elfde van de elfde! Hoewel, er is toch wel een minpuntje dat ik even onder de aandacht wil brengen! Namelijk dat onnavolgbare dialect….. De volgende keer toch maar zorgen voor een tolk. Als we die nu tot onze beschikking hadden gehad dan had ik direct geweten wat "De kiekns zitten deur de stekkerdroad" en "e schuun wââf mé dikke loeze" wil zeggen, nu kon ik enkel "kiekken lik ne nuil ut tgootegat" ……… Behalve het bovengenoemde leuke nagenietwerk, was er ook iets wat minder aangenaam was om van na te genieten. Ik had woensdag tijdens het lopen al wat last van mijn hamstring, maar toen ik donderdagochtend mijn bed uit was gerold schoot direct de kramp er in. Maar goed, dat is altijd nog beter dan niet kunnen lopen ten gevolge van 
"de kerkesmerte" ……… In de loop van de dag ging het gelukkig steeds beter en na de geplande sportmassage op donderdagavond had ik vrijdag nergens last meer van. Ondanks de Zevenheuvelenloop van vandaag ben ik zaterdagochtend toch naar de bostraining gegaan. Ik heb me echter beperkt tot inlopen, oefeningen, een deel van de kern training in de laagste versnelling meedoen,weer uitlopen en extra lang koffiedrinken. 's Middags had ik wat last van "skiette" maar dat zal ongetwijfeld het gevolg zijn geweest van iets te veel schuimpjes …. (Inderdaad, tijdens mijn AH race kon ik het wederom niet laten ….). 
Vandaag dan mijn zevende Zevenheuvelenloop. Voor mijn eerste (2003) had ik de meeste tijd nodig, namelijk 1.26.22 terwijl de snelste (vorig jaar) in 1.07.40 ging. In de afgelopen weken had ik het idee om vandaag zelf weer eens een keer zo hard mogelijk te gaan lopen na al dat gehaas van de voorbije periode. Het is bij een idee gebleven, want ik verscheen niet echt fit aan de start, te weinig slaap en te vermoeid. Ondanks dat toch hard van start gegaan en maar kijken waar het schip zou stranden. 
Het schip liep echter al na een kilometer of drie aan de grond ....... Ik kon mijn tempo niet vasthouden en moest er enorm hard voor werken. Om de resterende 12 kilometer zo door te gaan zag ik niet zitten dus toen maar een versnelling lager en er voor zorgen dat ik weer met een lekker gevoel door de prachtige omgeving van Nijmegen ging lopen. Na een kilometer of zeven kwam dat goede gevoel gelukkig terug en heb ik mijn zevende Zevenheuvelenloop naar tevredenheid uitgelopen. Toen ik op de finish mijn klokje indrukte zag ik daar tot mijn grote verbazing 1.11.11 staan! Een verbazingwekkende mooie tijd! Helaas zag ik bij thuiskomst dat de wedstrijdleiding vond dat ik er 1.11.13 over had gedaan .... wat een teleurstelling zeg! 
Ruim op tijd waren we in Bellem, waar we op ons gemak een bakje koffie konden nuttigen en bij konden praten met de in grote getale aanwezige Belgische Bloggers. Rond half 1 zette de hele meute zich in beweging om met bussen naar de startlocatie in Deinze te worden gebracht. Onze bus werd ook wel de jeneverbus genoemd. Waarom? Gewoon heel simpel, de hele bus (behalve de chauffeur) ging aan de citroenjenever! In Deinze werden er natuurlijk nog even wat groepsfoto's gemaakt, uuuhhhhh..... getrokken! Daarna was er nog een korte warming-up voordat we om 13.30 vetrokken voor de halve marathon. Het doel van vandaag was om met twee Hollandse hazen een 
Iedereen keek verschrikt naar de twee Hollandse hazen. Maar gelukkig de oortjes gingen niet hangen en ze liepen gewoon door. De twee hazen hebben overigens wel het onmogelijke gepresteerd! Wat nog niemand is gelukt, kregen die twee Ollanders wel voor elkaar! Het was nog nooit iemand gelukt om Katrien voor langere tijd stil te krijgen! Maar op 11 november 2009 heeft deze karaktervolle madam toch geruime tijd haar mond gehouden. Maar daar staat wel tegenover dat ze een PR op de halve marathon heeft gelopen. Na 1 uur 43 minuten en 22 seconden passeerde de twee hazen en het raspaardje de eindstreep. Vooral de laatste drie kilometers waren erg zwaar, maar dankzij haar geweldige doorzettingsvermogen en wat lieve woordjes van de "Gestapo" kwam het toch nog allemaal dik in orde!
Laatste reacties