Ik ben aan vakantie toe!
Het is nu vroeg in de middag op mijn eerste werkdag na de vakantie, ik kan op dit moment maar 1 conclusie trekken: "Ik ben aan vakantie toe"
Het is nu vroeg in de middag op mijn eerste werkdag na de vakantie, ik kan op dit moment maar 1 conclusie trekken: "Ik ben aan vakantie toe"
Coca Cola Light Night
Het viel niet mee maar ik ben de eerste werkdag na de vakantie toch nog redelijk doorgekomen. Natuurlijk had ik het prettige vooruitzicht van de PSV training. Het was weer een erg druk bezochte training en na het inlopen en de warming up hebben we met onze groep een uur gelopen met versnellingen van 3 minuten, 4 minuten, 4 minuten en tenslotte 3 minuten. Na de eerste versnelling werden we onze trainer op het matje geroepen, op onze plaats gezet, ter verantwoording geroepen, op ons nummer gezet of iets van die strekking. Het is namelijk de bedoeling dat de voorste lopers na een versnelling achteraan sluiten. Dat ging helaas niet helemaal zo als het moest gaan en de trainer greep dus terecht in. Daarna gedroeg de groep zich dan ook super voorbeeldig. Zelf heb ik lekker gelopen. De derde versnelling heb ik aan me voorbij laten gaan, terwijl ik bij de laatste mezelf even heb getest (en ik was dik tevreden). Onderweg werd er natuurlijk weer flink wat gepraat. Zo kwamen kunstrijdsters Sjoukje Dijkstra, Dianne de Leeuw en Joan Haanappel ter sprake. Onder aan deze log meer over deze dames en kunstrijden
Na de training ging het "gezever"gewoon door in de kantine tijdens de koffieavond. Om me heen werd er erg veel alcohol genuttigd, maar voor mij was het een Coca Cola Light Night. Ik heb mezelf namelijk beloofd om na de wintersport een beetje op mijn eet en drinkgewoontes te gaan letten met het oog op de Coolsingel. Niet dat ik alles zal laten staan, maar ik let wel een beetje bewuster op wat ik eet en drink.
Kunstrijden
Na vanuit Amerika te zijn overgewaaid, werd in 1917 in ons land de eerste wedstrijd kunstrijden gehouden. Na de komst van de kunstijsbanen is de beoefening van het kunstrijden/ijsdansen toegenomen. In 1951 vonden de eerste Nationale Kampioenschappen plaats. In de jaren zestig zorgden vooral Sjoukje Dijkstra en Joan Haanappel voor internationale successen. In 1975 behaalde Diana de Leeuw namens Nederland de laatste wereldtitel. De hoogtijdagen voor het Nederlandse kunstrijden zijn helaas voorbij.
Sjoukje Dijsktra
Sjoukje Rosalinde Dijkstra - geboren op januari 1942 in het Friese Akkrum - was de eerste Nederlandse kunstrijdster die het tot grote internationale kampioenschappen bracht. Ze werd vijf keer Europees kampioene in 1960, 1961, 1962, 1963 en 1964 en drie keer wereldkampioene - 1962, 1963 en 1964. Aan de Olympische Winterspelen nam ze drie keer deel. Als 14-jarige werd ze twaalfde in 1956, vier jaar later veroverde ze zilver en als kroon op haar schitterende carrière goud in 1964. Sportvrouw van het jaar werd ze eveneens vijf keer; in 1959, de eerste verkiezing en vervolgens in 1960, 1961, 1962, 1963 en 1964.
Dianne de Leeuw
Dianne de Leeuw (19 november 1955) is een voormalig Nederlands kunstrijdster op de schaats.De Leeuw is geboren in de Verenigde Staten en ze woonde daar ook het grootste deel van haar leven. Ze had echter een Nederlandse moeder en nam daarom namens Nederland deel aan internationale wedstrijden. De Leeuw werd wereldkampioen in 1975 en Europees kampioen in 1976. Daarnaast haalde ze halverwege de jaren zeventig nog enkele malen zilver en brons. Haar belangrijkste concurrenten waren de Duitse Christine Errath (wereldkampioen in 1974) en de Amerikaanse Dorothy Hamill (wereldkampioen in 1976).
Bij de Olympische Winterspelen van 1976 in Innsbruck (Oostenrijk) was De Leeuw tijdens de openingsceremonie de vlaggendraagster van het Nederlandse team. Bij die Olympische Spelen won ze de zilveren medaille. In 1975 werd ze vanwege haar wereldtitel in Nederland gekozen als sportvrouw van het jaar
Joan Haanappel
Joan Haanappel (13-11-1940) werd in de jaren zestig viermaal Nederlands kampioen en veroverde driemaal een bronzen medaille op een Europees kampioenschap.





vanavond gaan er weer de leuke dingen gebeuren en dan ben je deze dag zo vergeten :)
Geplaatst door: calibrero | dinsdag 31 januari 2006 om 17:32
Kom op, nog even doorbijten!!!!
Geplaatst door: Danniëlle | dinsdag 31 januari 2006 om 17:58
Toch heeft de koffieavond effect gehad, tussen drie gerenomeerde web loggers kon je het vandaag niet af laten weten met drie regels.De uitbreiding hierop is subliem.Maar wist jij dat de man van sjouke dijkstra een heel ver familielid is van Annie van Stiphout.
Geplaatst door: henktank | woensdag 1 februari 2006 om 0:05
Nou het is bijna augustus, mienen leiven tied, ich sjtik zoget.
ik bedoel kortom wat is het warm, ik dacht laat ik over sjoukje dijkstra die prachtige sportvrouw aller tijden.
een ijsje heeft mijn man Thei gebracht, ik zag er verhit uit omdat ik mijn jeugd door Sjoukje weer ben aan het beleven.
Afgelopen olympische spelen in Turijn waren joan haanappel en mijn idool Sjoukje dijkstra bij Cafè turijn bij Maert smeets te gast aan tafel.
Ik vind Sjoukje niet veranderd wel erg dik vond ik.
Maar een huidje heeft ze zeg, en die rode blosjes op haar wangen.
Ik beleefde weer mijn jeugd als piepjong kind van amper 12a13 jaar.
Sjoukje is nog altijd even rustig, maakt zich denk ik nergens druk om.
een lieve hartelijke leuke vrouw.
Haar kleding kon zeker beter, het ziet er erg truttig uit.
Haar haar wat een prachthaar heeft ze nog, misschien wat anders laten knippen, nog wat meer vrouwelijker. en niet zo naar achter.
Of ze vindt het goed zo, of ze weet zich niet te kleden wat dat betreft staat ze stil naar vroeger.
Trouwens; ze heeft toch twee dochters die Sjoukje onder handen moeten nemen of een kleding advies vragen.
Maar ja als dat haar keus is, heb ik wel respect voor haar, want hoe ze is overkomt, en als sportvrouw is wel het belangrijkste.
maar al met al heb ik van haar genoten, mijn man zei, jou avond kan niet meer stuk.
En joan erg elegant kleding, ze is vlot in de omgang, sjoukje is bescheiden wat niet meer in deze tijd past.
Alleen de haren van joan erg dun, mens doe toch een ander kapsel wat korter, dan liever de haren van sjoukje.
Maar grapjes maken en plagen kan joan wel.
`t kon wel een Zittesj mechelke zijn, die Mart is aan het sjlachte, (betekent iemand in het ooitje nemen)
En alletwee die ronddraaiing aan het eide van het programma, de twee auw wiever haha.
Geplaatst door: Mieke Vahsen | dinsdag 25 juli 2006 om 21:32